De kanteling

KantelingDe Kanteling is in 2009 opgestart door de VNG en beoogt een beweging in gang te zetten in de volgende onderwerpen:

  • Van curatie naar preventie en vroegsignalering
  • Van claims op voorzieningen naar zoeken naar passende oplossingen
  • Van sectorgerichte naar integrale oplossingen
  • Van voorzieningen als oplossing naar oplossing door eigen kracht en sociaal netwerk
  • Meer aandacht voor de specifieke situatie van de cliënt en daarvoor maatwerk leveren
  • Meer ruimte voor innovatie en vernieuwing
  • Meer ruimte voor inclusief beleid, meer gebruik maken van algemene voorzieningen
  • Meer benutten van informele netwerken en sociale structuren.

Focus op te behalen resultaten

In de Kanteling ligt het zwaartepunt op de te behalen resultaten in plaats van op voorzieningen. De focus ligt op het zogenaamde “gesprek”, een open gesprek waarin samen met de individu die compensatie voor zijn beperkingen behoeft een zo volledig mogelijke inventarisatie gemaakt wordt van:

  • de situatie
  • de mogelijkheden en onmogelijkheden,
  • de wensen en individuele specifieke kenmerken
  • de problemen die om een oplossing vragen.

Leidend hierbij is het te bereiken resultaat. Op basis van bovenstaande inventarisatie kan bekeken worden welke mogelijkheden er zijn om dit resultaat te bereiken. Hiebij kan worden gedacht aan:

  • oplossingen die al voorhanden zijn, zoals eigen mogelijkheden,
  • (wettelijk) voorliggende voorzieningen,
  • algemene voorzieningen, algemeen gebruikelijke voorzieningen of
    collectieve voorzieningen.

Daarna wordt duidelijk op welke punten nog individuele voorzieningen nodig zijn. Na het gesprek volgt dan ook eventueel een aanvraag voor individuele voorzieningen. Van elk gesprek wordt een gespreksverslag gemaakt. Steeds wordt er op grond van het gesprek een besluit genomen over passende voorzieningen.

Scheiding van melding en aanvraag

Door deze wijze van werken wordt het proces om tot oplossingen te komen in twee delen gesplitst: een inventarisatiefase, gekarakteriseerd door het “gesprek” na een melding en een fase van aanvraag, beoordeling en toekenning van individuele voorzieningen. Het is zelfs mogelijk een keuze te maken die leidt tot invulling van beide fasen door verschillende personen: het gesprek kan gevoerd kunnen worden door een dicht bij de burger staande professional (zoals een ouderenadviseur of een medewerker van MEE), terwijl de fase van de concrete aanvraag een taak is van de gemeente.